Lankmoed in het Kort - Naïviteit

Ik herinner me het gesprek met m’n vader nog zeer goed.  Ik was 9. Hij legde me uit dat het bij volwassen worden hoorde om je jongensdromen en naïeve idealen aan de kant te zetten.  Ik weigerde, zei dat ik nooit zou veranderen. Om gelukkig te kunnen zijn, zou ik de dingen doen die ik wilde doen, en niet de dingen die anderen wilden dat ik zou doen. 

Hij voorspelde dat ik ooit nog wel (van naïeve mening) zou veranderen.

Menig leraar vertelde de daaropvolgende jaren hetzelfde verhaal: ik hoorde vaak genoeg dat ik een irritante, eigenwijze, koppige jongen was. Karaktereigenschappen die iedereen die me kent, ook mijn vrienden, ja misschien zelfs mijn vrouw (zeker mijn vrouw!) ook vandaag de dag nog aan mij zouden toeschrijven.  ‘Hij is na al die jaren nog niks veranderd’, zeggen ze dan.

Vorige week stond ik het zeil van het zwembad te schuren, omdat de zomer er weer aankomt. Voor de sceptici: jawel, zo’n zeil beschimmelt en rot wel degelijk als je het zonder voorafgaand poetswerk gewoon opplooit en opbergt voor de winter.

Terwijl ik in overall en met rubberen handschoenen de rotte stank van stilstaand water, schimmel, kots, mest en weet-ik-waar-het-nog-allemaal-naar-stonk van het zeil aan het afschrobben was, besefte ik dat dit geen van mijn jongensdromen was!! En dat ik dit heel g*dverdomd zeker niet voor mezelf aan het doen was!!

...

Maar moet je zien hoe gelukkig ze zijn in dat zwembad!

Ben ik dan toch veranderd? Volwassen geworden?

Help, nee toch!! 

Reactie toevoegen

Filtered HTML

  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.