Lankmoed in het Kort - Onzin

Ouders weten het; alle kinderen doen het: ze verzinnen hun eigen benamingen en woorden voor dingen, fenomenen, of voor andere mensen.  Als baby’s noemen we onze tante liefdevol ‘Tata’, maar ook naar een tafel verwijzen we even vlot met hetzelfde woord. Een kip wordt semi-onomatopoëtisch al wel ‘ns ‘khokh’ genoemd.  Een hond een ‘woef’.

Als kleuter gaan we een stapje verder en passen we de door ons gekende semantische en morfologische taalprincipes toe in onbekende situaties: als opwarmen bestaat, moet 'afwarmen' ook gewoon bestaan, toch?  ’s Morgens staan we op, dus ’s avonds, ... 'staan' we gewoon 'af'!!  Geef hen eens ongelijk!

De logica erachter is altijd aanwezig.  Daardoor weet iedereen die dit leest wat ‘voetmouwen’ zijn, en wist ik mezelf naar de muziekwinkel moeten, toen een van de ‘geluidstouwtjes’ van m’n gitaar stuk was!  En zo verklaren we de wereld met alleszeggende onzin!

Een even waardevol als hilarisch talent, waarmee ieder van ons geboren wordt!!  Een talent dat onze taal dagelijks verrijkt, en onze levens opfleurt.  

Ook als volwassenen gebruiken we dit talent nog, zij het op een andere manier. Nog steeds zien we dingen, fenomenen of mensen die we niet helemaal begrijpen, en waar we dan maar een woord voor verzinnen.  Alleen gebruiken we nu bestaande woorden, die we anderen ook vaak horen gebruiken. En als iedereen ze gebruikt, dan moeten het wel goede, intelligente woorden zijn!

Meestal eindigen die woorden op ‘–isme’. 

En zo verklaren we de wereld, ... Met alleszeggende onzin!

Had ik maar ongelijk! 

Reactie toevoegen

Filtered HTML

  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.