Blog

30 jan
Geschreven door Jan

Kerst en Nieuw achter de rug, maar nog kerstvakantie dus beduidend rustigere weken op kantoor,  en bijna twee volle weken geen optredens op de agenda.  De uitgelezen kans om die kleine karweien te doen, die je eigenlijk al lang had moeten doen, maar waarvoor het leven gewoon te snel gaat. In een periode waarin je je gedachten met een gerust hart kan laten afdwalen kan het echter wel.

12 dec
Geschreven door Peter

Ik focus me op een diep, zwart, grijnzend gat waarin tien tanden vervaarlijk staan te fonkelen. Een zweetdruppel rolt over mijn linkerslaap naar beneden. Ik omklem mijn gladde, dodelijke wapen en maak me klaar om alles in mijn zicht onherroepelijk te verpulveren. Een… twee… drie passen! En dan zwier ik met al mijn macht m’n wapen in de gapende, afgrijselijke bek. Een droge, hoge knal kaatst door het gebouw. 1 tand blijft hardnekkig overeind, dus meer dan een spare zit er deze keer niet in.

11 nov
Geschreven door Peter

Gisteren parkeerde ik mijn lijf in de sauna. Ik had het nodig. Zeker nadat ik zo ruw in aanvaring was gekomen met het stugge staatsapparaat. Mijn bloedvaten waren samengetrokken en de stress tierde weelderig door mijn verkrampte torso. Op zo’n momenten ben ik niet in staat om de wereld te sublimeren in subtiel belerende grapjes. Ik kan dan even niet langer de stem van de rede en de vrolijkheid zijn.

11 nov
Geschreven door Peter

Dus ik zit op haar schoot. Zij voelt zich waarschijnlijk opgelaten en dat kan ik volledig begrijpen want ze kent me niet. Ze heeft me de afgelopen vijfentwintig minuten aan het werk gezien en ik kan eenieder verzekeren, dat laat geen al te stabiele indruk achter. Ik doe namelijk niet echt mijn best om in die vijfentwintig minuten een normaal persoon neer te zetten. Terzelfdertijd ben ik ook niet echt een typetje aan het spelen.

10 okt
Geschreven door Peter

Liefste Sandra te B., 

Daar stond ik dan, als een bezetene aan je poezelige, geenszins belegen rechtervoet te frutselen. Al briesend, probeerde ik uit alle macht een muiltje rond die sierlijke poot van je te proppen, maar helaas moest ook ik erkennen dat de anatomie van je voet dat niet echt toeliet. En terwijl ik mijzelf, wars van dat triestige feit, in het zweet bleef werken, kwam ik er al luistervinkend achter dat je je afvroeg of ik misschien een gaatje in mijn hoofd had.

Pagina's

Abonneren op Lankmoed blog