Blog

15 mei
Geschreven door Jan

Altruïsme als puurste vorm van egoïsme; er is al veel over geschreven en gelezen. De stelling dat we alles wat we voor anderen doen, eigenlijk doen omdat we er ons zelf beter door voelen, waardoor we het intrinsiek gezien dus niet voor de ander doen, maar gewoon voor onszelf, stuit menigeen tegen de borst. 

Mij niet. Niet meer althans. 

14 mei
Geschreven door Jan

Karma.  Niet dat ik een sluitende statistische studie heb uitgevoerd – ik heb wel wat beters te doen – maar mijn buikgevoel zegt me toch dat het een van de meest voorkomende woorden, en meest gebruikte begrippen in de sociale media is.

Wat me daar vooral aan stoort, is dat het begrip al te vaak en door menig gebruiker semantisch verkracht wordt en herwerkt tot betekenisloze slogans, oneliners en digitale wandtegeltjes.

13 mei
Geschreven door Jan

Ik houd van nieuwe dingen. Iedereen houdt van nieuwe dingen. Ik veralgemeen niet graag, maar, ... (hoewel, ...) Ik veralgemeen wél graag.  Al is het maar omdat ik weet dat het eigenlijk niet mag. En alle dingen die eigenlijk niet mogen, zijn al even eigenlijk leuk om net wél te doen. Vaak zelfs leuker dan de dingen die wél mogen, maar goed; ik veralgemeen dus wel graag! En als ik daar nu toch even mag bij stilstaan – want dat doe ik ook erg graag, ergens bij stilstaan; ik veralgemeen te weinig!

12 mei
Geschreven door Jan

“Zwart is de kleur van de nacht! De allesversmachtende blik van het niets!  En ook de belangrijkste kleur in snooker en pool!

In het donker, in het zwart, achter gesloten ogen kan het kind iedereen zijn die het maar wil. In het donker, in de afwezigheid van de afkeurende blikken van de medemens waant een klootzak alles toegestaan. In het donker kan je je oneindig lang verstoppen zonder dat ze je zelfs maar komen zoeken! En boer Bavo kneep er de katjes in!

11 mei
Geschreven door Jan

Wie enigszins bekend is met de psychologie van de mens, zij het door studie, door observatie of ervaring, zal het ongetwijfeld met me eens zijn: we zijn allemaal hetzelfde.

De verklaring daarvoor is simpel: mensen bestaan voor 99,9% (met een foutenmarge van 0,1%) uit dezelfde moleculaire verbindingen: cellen met bepaald stammateriaal, zodanig voorgeprogrammeerd om op voorhand vastliggende structuren te gaan vormen, en vooraf bepaalde taken uit te voeren.

Pagina's

Abonneren op Lankmoed blog